چه خدایی ، چه عزیزی

من به شکرانه اين دوست که با ماست سلامت دادم

ودر آن چهره سرسبز تورا مي ديدم که در اين نزديکيست

و همیشه و همیشه این به یادت باشد که خدا بی ما نیست
در شهابي که دو شب پيش اطاقم آمد چهره ات پيدا بود

موجهايي آرام ، پرصلابت پرجوش ، بي صدايي که بلرزاند گوش

من ندايي ديدم که سر صبح به زيبايي گفت : من همان نسترنم که به شبنم گويم آب زن جان مرا

که تري شادابيست که نخشکد روحم و نميرد باران

حرفها تکراري ، کوچه ها تکراري ، مردمان تکراري ، همه جا کرات است و صدا تکراريست

من خدا مي خواهم ، در درون مي جويم ، چه خدايي چه عزيزي مي بينم که در اين نزديکيست

درهمين چايي تلخ ، قند سپيد و در آن دود سياه
تابستان 1378